“Het geeft mij een fijn gevoel dat ik in Turkije nog steeds Nederlands kan praten”
Mehtap (25) werkt op de klantenservice van Sanoma Media in Istanbul. Inmiddels werkt ze twee jaar bij Unamic/HCN. Na haar jaarlijkse vakanties in Turkije besloot ze om definitief te verhuizen naar de prachtige stad. “In het begin dacht ik dat het moeilijk zou zijn om in Istanbul te gaan wonen en werken. Als je er eenmaal woont wordt het steeds gemakkelijker. Ik ben blij dat ik de stap heb genomen, want er is hier zo veel te doen.”
Mehtap heeft al voor verschillende projecten binnen Unamic/HCN gewerkt. Sanoma Media vindt zij het leukst: “Het verkoopgedeelte is voor mij een uitdaging. Het helpen van klanten en het verkopen van nieuwe abonnementen vind ik heel leuk. Als het goed gaat, wil je steeds meer verkopen.” Ook de sfeer vindt Mehtap heel fijn: “We hebben vaak een groepsmeeting en bespreken veel met elkaar. We eten samen met de andere afdelingen. Bijna al mijn collega's zijn geboren en getogen in Nederland, dat schept wel een band. Iedereen heeft begrip voor elkaar.”
Pindakaas, kipsaté en patat
Op de vraag wat Mehtap vooral mist, antwoordt ze: “Wat ik vooral mis is pindakaas, kipsaté en patat. Ik zou niet snel terug keren naar Nederland. Ik ben heel blij dat ik in Nederland ben geboren en getogen. Daardoor zie ik goed het verschil tussen de mensen in Nederland en Turkije. In Nederland loopt alles via een vast schema. Je gaat naar school en krijgt daarna een diploma en gaat aan het werk. Daarna verplaats je je voornamelijk tussen werk en huis. In Istanbul is het leven heel anders. 's Nachts zijn mensen nog steeds buiten.”
Het voordeel aan werken bij Unamic/HCN in Turkije vindt Mehtap dat ze gewoon Nederlands kan blijven praten. “Ik woon in Turkije en praat Nederlands. Het lijkt alsof ik een beetje in Nederland ben. Als ik naar buiten kijk weet ik weer dat ik in Istanbul ben.”
